Soms weet je het al langer dan je jezelf hebt toegestaan.
Je voelt het in je lijf, in je nachten, in de plotselinge irritaties die je eerder wegwuifde. Je gaat door. Want het moet. Omdat je verantwoordelijkheden draagt. Omdat je team op je rekent, maar ook je gezin, je omgeving. Omdat je ooit dacht dat dat erbij hoort, bij sterk zijn, bij leiderschap.
Tot de rek eruit is.
Ik heb daar zelf gestaan.
Een periode waarin mijn agenda gevuld was, mijn hoofd op volle toeren draaide en mijn woorden klonken alsof alles goed ging. “Lekker druk”, dat was het standaard antwoord als me gevraagd werd hoe het ging. Alsof het erbij hoorde, bij mijn rol, mijn succes. Maar vanbinnen raakte ik iets kwijt. De richting. De zin. De rust.
Wat volgde was geen spectaculaire wending. Geen groot inzicht op een bergtop.
Wat volgde was… stilte. Onrust. En het besef: als ik zó doorga, verlies ik niet alleen mijn energie, maar ook mezelf.
De emmer liep vol
Het beeld van de emmer is voor mij krachtig.
Langzaam vult hij zich met wat we toestaan: verantwoordelijkheden, verwachtingen, deadlines, verplichtingen, andermans agenda’s. En zolang er ruimte is, lijken we het te redden.
Maar op een dag komt die ene druppel.
En die breekt je niet af, die schudt je wakker.
Voor mij betekende dat: vertragen. Stilstaan. Niet om op te geven, maar om te luisteren. Niet naar de buitenwereld, maar naar binnen. Naar het stemloze weten dat ik te lang had genegeerd, de fluistering van mijn lichaam.
En dat is waar de échte reis begon.
De moed om niet te weten
Wat ik leerde, was dat het niet ging om méér structuur of een slimmere agenda. Het ging om aandacht. Om afstemmen. Op wie ik ben, niet alleen als professional, maar als mens.
Ik ontdekte hoeveel ik stuurde op ratio, op overzicht, op resultaat. Maar wat ontbrak, was het vertrouwen in gevoel. Vertrouwen op mijn intuïtie, dat innerlijk kompas dat geen KPI’s kent, maar wel waarheid spreekt.
In die stilte leerde ik weer voelen wat klopt.
En dat was confronterend én bevrijdend.
De 6e Wet van het Innerlijk Kompas
Verbonden Ontwikkeling. Groei ontstaat in relatie tot anderen
Juist in deze periode werd me duidelijk dat persoonlijke groei zelden een soloreis is.
Het waren de gesprekken die het verschil maakten. Niet de gesprekken met veel woorden, maar de gesprekken met mensen die niet oordeelden, niet invulden, mijn stilte lieten zijn. Een coach die niet vulde, maar vroeg. Een paar goede vrienden die me niet pushten, maar zagen. Leren luisteren naar mijn lichaam, mijn systeem, door middel van ademwerk, luisteren in de stilte, systemisch werk.
Dat is de essentie van 6e wet van het innerlijk kompas.
We groeien door de spiegel van de ander. Door bedding, resonantie en liefdevolle confrontatie.
Het is in die verbondenheid dat onze ontwikkeling zich verdiept. Niet vanuit afhankelijkheid, maar vanuit het besef dat we niet heel hoeven te zijn vóór we ons laten zien.
En dat geldt ook voor leiderschap.
Sterk leiderschap is niet solitair.
Het ontstaat in relatie tot anderen. In dialoog. In kwetsbaarheid.
Daarom geloof ik ook zo sterk in groepsprocessen, in samen reizen, in spiegels die je zelf niet kunt zien.
HeartWise Leadership … een reis naar binnen, op Ibiza
Precies daaruit is de leiderschapsreis ontstaan: HeartWise Leadership – Ibiza, oktober 2025.
Geen managementtraining of strategische heisessie, maar een diepe onderdompeling in persoonlijk leiderschap.
Wat we doen?
We vertragen. We wandelen. We werken met adem, stilte, lichaam en verhaal.
We brengen je uit je hoofd, naar de plek waar leiderschap écht begint: van binnen.
En we doen dat met een kleine, veilige groep. Omdat we weten dat verbonden ontwikkeling niet in isolatie ontstaat, maar in ontmoetingen die ertoe doen.
Het is een reis naar rust. Naar richting. Naar regie.
En het is geen toeval dat het op Ibiza gebeurt — een eiland dat uitnodigt tot bezinning, met de stilte en het ritme van de natuur als gids.
De emmer is er nog
Vandaag, jaren later, is de emmer er nog steeds.
Maar ik bepaal wat erin komt en schenk eruit wat niet meer past, om ruimte te creëren.
Ik leef en werk niet minder intens, wel bewuster, meer afgestemd, meer belichaamd. En vooral: meer verbonden met wie ik werkelijk ben.
En dat gun ik iedereen.
Vooral leiders, professionals, die voelen dat het oude model is uitgewerkt.
Die weten dat ze impact willen maken, maar niet meer ten koste van zichzelf.
Die verlangen naar vrijheid, zingeving en leiderschap dat klopt vanbinnen én vanbuiten.
Drie vragen voor jou:
- Hoe vol is jouw emmer op dit moment?
En wat probeer je daar nog steeds bij te gieten? - Wanneer was de laatste keer dat je stil viel … niet omdat je moest, maar omdat je mocht?
- Met wie mag jij groeien, omdat ze je zien, spiegelen en ruimte geven?
Wil je meer weten over de leiderschapsreis in oktober, of over wat we doen binnen KiNoNe rond uitvalpreventie, bewustzijn en persoonlijk leiderschap?
Stuur me gerust een bericht.
Of plan een kennismaking
Ik denk graag met je mee.
Want echt leiderschap begint daar…
waar je jezelf weer ontmoet.
KiNoNe - Persoonlijk Leiderschap en Coaching van Binnenuit 
Plaats een reactie